2019.01.17
BY isabeau

Also available in: Engels

QASIM & MUAVYA

HIPSTER/MUSLIM: SCHILDERSWIJK/DEN HAAG (2019)

Qasim is geboren in Manchester, maar opgegroeid in de Schilderswijk. Hij is ontwerper en kalligraaf en wilt graag zijn stempel drukken binnen de Arabische kunst. Hij had een stereotype beeld over het Gemeentemuseum – dat het een oubollige plek is – maar heeft daar nu een andere kijk op.

Ik voel een bepaalde trots als ik ‘Schilderswijk’ antwoord wanneer iemand mij vraagt waar ik vandaan kom. Ik breek direct met een bepaald stereotype.

Schilderswijk
Als ik aan Den Haag denk, denk ik eigenlijk alleen aan de Schilderswijk, Transvaal en de stationsbuurt. Je hele sociale cirkel bevindt zich in deze wijken. Daarbuiten voelt bijna niet als Den Haag voor mij. Ik ken daar niemand, ik heb er weinig te zoeken. Alles kan ik vinden in mijn eigen omgeving. Ik krijg juist een warm gevoel van de Schilderswijk, met al haar culturen en het feit dat alle culturen zichzelf kunnen zijn. Je wordt niet raar aangekeken. Buiten de Schilderswijk voel je meer ogen op je. Veel mensen blijven hangen in de Schilderswijk. Ik denk juist dat ze niet weg willen, maar moeten. Omdat er niet genoeg woningen zijn. Ik voel een bepaalde trots als ik ‘Schilderswijk’ antwoord wanneer iemand mij vraagt waar ik vandaan kom. Juist vanwege de negatieve cognities rondom deze buurt. Ik breek direct met een bepaald stereotype.

Rolmodellen
Rond mijn vijftiende ben ik begonnen met het experimenteren met Photoshop. Op een dag kwam mijn broer binnen, hij kende een drukkerij en had een bijbaan voor mij geregeld. Het stelde misschien niet veel voor, maar ik was zeventien, werkte als designer in een drukkerij en het voelde alsof ik mijn einddoel had bereikt. Ondertussen speelde ik veel met kalligrafie, als vrije expressie. Soms deelde ik het online. Ik kreeg er positieve feedback op, vooral uit het buitenland. Ik begon met studeren, international business, maar het gaf me weinig energie. Dit motiveerde mij om alles verder te pushen met kalligrafie.

Binnen de Arabische kunst wil ik mijn stempel drukken. Voor mij was een lange tijd succes gekoppeld aan geld verdienen. Met grafisch beeld bezig zijn voelde goed, maar ik wist niet dat je daarmee ook geld kon verdienen. Naar een kunstacademie gaan, kwam überhaupt niet bij me op. Het is ook HBO en voelde als een stap terug met mijn VWO diploma. Als je het dan hebt over rolmodellen; ik kende niemand in mijn omgeving die zoiets deed. Ik was de enige in mijn sociale cirkel die bezig was met grafisch ontwerp. Zo voelde het in ieder geval, maar misschien was ik ook niet assertief genoeg om echt op zoek te gaan. Pas later kwam het besef dat je ook geld kunt verdienen met iets waarvan je gelukkig wordt. Ik maakte de stap naar de UK. De moslim community is daar heel groot, ze zijn daar sterker gevestigd. Je hebt ook grafisch ontwerpers die net als jij zijn, met een islamitische achtergrond. Je begrijpt elkaar dan beter. Het is zo’n centraal onderdeel van je identiteit. Maar ook vanuit ethisch oogpunt met betrekking tot terughoudendheid op bepaalde opdrachten, zoals voor een Heineken of Staatsloterij.

Diversiteit
De samenwerking met het Gemeentemuseum heeft mijn ogen geopend. Mijn beeld was eerder ook een stereotype van een oubollige plek. Toen ik de mensen leerde kennen achter het Gemeentemuseum, is dit beeld direct veranderd. Ze waren jong, open-minded en toegankelijk. Dat er een expositie over islamitische kunst in mijn eigen stad kon plaatsvinden, had ik niet voor mogelijk gehouden. Een Mondriaan of van Gogh is voor ons minder interessant, we hebben daar geen affiniteit mee. Als je divers publiek hebt, is het goed om je collectie ook te verbreden. ‘Dit werk is de reflectie van een deel van de samenleving van Den Haag’ sprak de burgemeester tijdens de officiële opening van de expositie Glans en Geluk. Daaruit klonk respect. Ze maakte ons expliciet onderdeel van Den Haag.

Binnen het hele diversiteitsdebat in de kunst denk ik dat het vooral belangrijk is dat wij ons eigen podium creëren. Men zal op een gegeven moment met je willen praten en bij jou aan tafel schuiven. En misschien moet je tot die tijd gewoon bij hen aan tafel gaan zitten. Je moet je kansen pakken en je horizon verbreden. Ik ben gretiger geworden nu ik ouder ben – the sky is the limit.

Muavya werkt in de retail en is model. Hij is geboren en getogen in de Schilderswijk, waar hij nog steeds woont en zorg draagt voor zijn moeder. Samen met zijn vrienden organiseert hij islamitische lezingen over het geloof in relatie tot actuele thema’s.

 

Vrije meningsuiting
In de Islam bestaat er niet echt iets zoals vrije meningsuiting. Dat je kan zeggen wat je vindt en wanneer je maar wilt. Profeet (..) heeft ooit in zijn afscheidsrede gezegd: een Arabier is nooit beter dan een andere Arabier. Een nationaliteit staat nooit boven een andere nationaliteit. Met mijn vrienden organiseer ik ook islamitische lezingen. Hoe kijken we naar concepten over de islam in deze huidige tijd. Zo hadden we het laatst over de Zwarte Pieten discussie. Hoe moeten we daarmee omgaan vanuit de islam? Je ouders dragen hun geloof over, ze vertellen wat je moet doen, maar niet precies waarom. Ik was zelf niet echt bezig met geloof totdat ik mijzelf erin ging verdiepen. Het geeft je rust, het biedt oplossingen voor alle vragen in je leven. In de Westerse maatschappij geven mensen zelf invulling aan wat goed of fout is. Dit kan goed gaan, maar kan ook bijdragen aan meer conflict.

Beeldvorming
Ik ben zeer betrokken bij politieke thema’s, maar stem nooit. Ik heb weinig vertrouwen in de politiek, het voelt als een spelletje. Je ziet eigenlijk nooit verandering, ze draaien alles toch naar eigen hand. Buitenlandse politiek interesseert me meer, vooral de gebieden waar broeders en zusters wonen. Bijvoorbeeld de situatie van de moslims in China houdt me erg bezig. Zij worden daar op gruwelijke manieren gedwongen van hun geloof af te stappen. Waarom je daarover weinig leest in het nieuws? Ik denk dat de media graag één beeld van de moslim wil presenteren, en dat is niet die van het slachtoffer. Liever van de barbaar. Ik vind het jammer dat het beeld zo negatief blijft. Waarom onderzoekt men niet datgene wat de islam eigenlijk inhoudt, dat het ook oplossingen kan bieden.

China
Vroeger was ik erg stil en teruggetrokken. Altijd op mijn kamer. Ik schaamde me snel. Het liefst speelde ik spelletjes, van Playstation tot Nintendo. Ik keek graag Aziatische films: ninja films in een taal die voor mij zo mysterieus klonk. Ik was vastberaden om op een dag naar China te gaan en dit heb ik ook gedaan. Ondertussen ben ik drie keer geweest. En ik zou graag weer snel weer gaan.

Samenleven
Mijn omgeving heeft me doen inzien dat ik moest veranderen, wil ik mij staande houden in de harde wereld. Ik moet meer open zijn, meer socializen. Langzaam maakte ik de switch van introvert naar extrovert. Het is mijn bestemming om hier in de Schilderswijk te wonen. Het leven dat ik moet leiden. Schilderswijk geeft mij een warm gevoel. Ik heb hele leuke buren: Surinaamse en Antilliaanse. Ze zijn gewoon geweldig! We kijken naar elkaar om. Ik zorg thuis voor mijn zieke moeder en ik kan altijd steun van mijn buren verwachten wanneer nodig. Dit is ook iets dat ik nooit heb begrepen. Hoe kun je je ouders naar een verzorgingstehuis sturen? Je moeder die je 9 maanden heeft gedragen in haar buik, die altijd voor jou gezorgd hebben.

Het nieuwe Nederland is een mengelmoes van culturen. Ik zou graag in een land willen leven dat mij de vrijheid geeft om het leven volgens de regels van de islam te leven. Ik ben overtuigd van mijn geloof: het geeft mij rust en structuur. Ik praat graag met mensen over de islam, ook met niet-moslims. Uiteindelijk wordt je beoordeeld, de dag der oordeels, en sta je in je eentje. Je wilt het beste voor je medemens en iedereen beschermen tegen de hel en het vuur natuurlijk.

Ik ben overtuigd van mijn geloof: het geeft mij rust en structuur. Ik zou graag in een land willen leven waar er vrijheid is om te leven volgens de regels van de islam.